در بخش قبل دانستیم سیستم تهویه مطبوع مرکزی نسبت به مستقل از مزایای بیشترب برخوردار می‌باشد. همچنین با دو روش اصلی سیستم تهویه مطبوع مرکزی یعنی چیلر فن کوئل و VRF آشنا شدیم. در این قسمت به مقایسه دو شیوه اصلی تهویه مطبوع مرکزی یعنی چیلر فن کوئل و VRF می‌پردازیم.

هزینه راه اندازی سیستم VRF در مقایسه با سیستم مرکزی چیلر فن کویل، تقریباً ۲۰ درصد بیشتر است . مصرف برق در VRF نیز به مقدار جزئی از سیستم چیلر و فن کویل کمتر است.
از سوی دیگر با توجه به جدید بودن تکنولوژی VRF و عدم تجربه کافی سرویس کاران در تعمیرات این سیستم‌ها، همچنین به دلیل تعدد و پراکندگی کندانسورها و گران بودن خدمات و قطعات یدکی، این سیستم‌ها هزینه نگهداری بالاتری ( نسبت به چیلر و فن کویل ) را در زمان بهره برداری به بهره بردار تحمیل خواهد کرد .
هزینه لوله کشی‌های شبکه VRF نیز در حدود ۴۰ درصد قیمت تجهیزات نصب شده می‌باشد که در هنگام انتخاب این سیستم‌ها باید جزو هزینه‌های اولیه لحاظ شود. اختصاص رایزرهای زیاد به لوله کشی‌های مسی از مقطع طبقات تا پشت بام یا طبقه همکف و نصب تعداد زیادی کندانسور در پشت بام یا محوطه هر مجتمع و بحث جانمایی این تعداد کندانسور از نقاط ضعف این سیستم است. البته مزیت VRF در عدم مصرف آب قابل توجه بوده و از مزایای مهم این سیستم است.
چیلرها در دو نوع آب خنک و هوا خنک موجود هستند. چیلر آب خنک دارای برج خنک کن با پمپ و مدار گردش مربوط به خود بوده و علاوه بر نیاز شدید به نگهداری این بخش، نیازمند فضای قابل توجهی برای موتورخانه است. چیلر آب خنک بصورت تبخیری کار کرده و مصرف آب زیادی دارد که شاید بزرگترین امتیاز منفی این سیستم باشد. امروزه در کشورهای صنعتی که دارای طبیعت خشک می‌باشند به منظور صرفه جویی در مصرف آب، عموماً چیلرهای آب خنک را از مدار خارج کرده و چیلرهای هوا خنک را جایگزین آن کرده‌اند. بدین ترتیب استفاده از چیلرهای هواخنک در پروژه‌های داخلی نیز به سرعت در حال ربودن گوی سبقت از چیلرهای آب خنک است.
هزینه لوله کشی در سیستم چیلر و فن کویل حدود ۲۰ درصد قیمت تجهیزات نصب شده است که اقتصادی‌تر از گزینه VRF است. چیلر هواخنک می‌تواند در محوطه یا پشت بام مجتمع نصب شده و مساحت مورد نیاز برای نصب چیلر به میزان قابل توجهی از مساحت مورد نیاز برای نصب کندانسورهای متعدد VRF کمتر است. چیلر هوا خنک مصرف آب نداشته و فقط یک بار آب گیری می‌شود. همچنین تعمیر و نگهداری چیلر و فن کویل اقتصادی‌تر از سیستم VRF مرکزی است.
تمایز دو روش چیلر فن کویل و VRF را به شرح زیر می‌توان بیان نمود:

۱- در پروژه‌های بزرگ با زیربنای بیش از ۴۰۰۰ متر مربع بدون شک اقتصادی‌ترین سیستم تهویه مرکزی، سیستم چیلر و فن کویل است.
۲- لوله کشی در سیستم چیلر و فن کویل از سیستم VRF کم هزینه تر و در مقابل صدمات فیزیکی مقاوم‌تر است . این لوله کشی‌ها عمدتاً از نوع پلیمری اجرا شده که تجارب خوبی از آن در پروژه‌های اجرا شده وجود دارد .
۳- تجربه کافی در بهره برداری و راهبری سیستم‌های چیلر و فن کویل وجود داشته و به دلیل سادگی دارای هزینه‌های تعمیر و نگهداری پایین‌تری نسبت به سیستم‌های VRF مرکزی می‌باشند .
۴- طول عمر سیستم‌های VRF حدود ۱۵ سال و طول عمر چیلر و فن کویل ۲۵ سال است.
ابهام عمده در سیستم‌های تهویه مرکزی ، امکان جداسازی و تعیین مصارف انرژی واحدهای مستقل است . در این خصوص سیستم‌های VRF قابلیت تفکیک مصارف برق را داشته و می‌توان با خرید و نصب تجهیزات جانبی این قابلیت را نیز به سیستم افزود . سیستم‌های چیلر و فن کویل نیز با استفاده از کنتورهای انرژی این قابلیت را تأمین می‌کند .

نکته با اهمیت در انتخاب سیستم‌های تهویه مطبوع موضوعی است که مجریان و کارفرمایان محترم کمتر به آن توجه می‌کنند. موضوع این است که در مقایسه و انتخاب اقتصادی یک سیستم تهویه مطبوع باید کل هزینه خرید و نصب تجهیزات به علاوه هزینه‌های بهره برداری شامل هزینه‌های سرویس و نگهداری و مصرف انرژی را در دوره بهره برداری مشخص و جمع کل هزینه را به طول عمر متوسط تجهیزات سیستم تهویه مطبوع تقسیم کرد.

این یعنی هزینه سالیانه یک سیستم تهویه مطبوع که مساوی است با:

هزینه یک سیستم تهویه مطبوع = (هزینه خرید و نصب تجهیزات + هزینه سرویس و نگهداری + هزینه مصرف انرژی) / (طول عمر تجهیزات)

بدین ترتیب ممکن است هزینه خرید و نصب یک سیستم تهویه مطبوع ارزان‌تر تمام شده، ولی طول عمر تجهیزات آن سیستم یک دوم یا یک سوم سیستم به ظاهر گران‌تر باشد. مثلاً طول عمر متوسط سیستم مرکزی چیلر و فن کویل تقریباً سه برابر انواع اسپلیت یونیت است. بدین ترتیب در طول دوره بهره برداری از سیستم مرکزی چیلر و فن کویل، اسپلیت یونیت‌های منصوبه باید سه بار خریداری، نصب و جمع آوری شود. هزینه تخریب و جمع آوری تجهیزات قدیمی نیز موضوعی است که باید در آنالیز مقایسه‌ای ما در جمع هزینه‌های سیستم تهویه با عمر کوتاه‌تر منظور شود. در همین راستا هزینه‌های سرویس و نگهداری و هزینه مصرف انرزی و مقایسه این هزینه‌ها در انتخاب اقتصادی هر سیستم تهویه مطبوع عاملی تعیین کننده است.
در انتها نوع کاربری ساختمان و نوع معماری و ملاحضات مربوط به تأمین برق پروژه نیز در انتخاب سیستم تهویه مطبوع از عوامل تعیین کننده است که می‌تواند در جای خود مورد بحث و بررسی کارشناسی قرار گیرد.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Fill out this field
Fill out this field
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
You need to agree with the terms to proceed

فهرست